Jak zbudować szczerość w związku? Postaw na szczerość. Bliskość w związku nierozerwalnie wiąże się z poczuciem bezpieczeństwa. Trudno je zbudować, gdy ktoś nie umie zebrać się na szczerość i często nas okłamuje. Uczciwość popłaca, ponieważ rodzi zaufanie, a to jest niezbędne do wejścia w związek czy nawiązania Którzy nie marudzą, tylko robią coś, żeby było lepiej. Cenię sobie w ludziach autentyczność, naturalność, wrażliwość na innych, na przyrodę, broniących słabszych, broniących własnych wartości i przekonań, ale bez agresji. I pewnie jeszcze dużo innych rzeczy, ale to co napisałam, przyszło mi pierwsze na myśl. Dlatego zaufanie polega na stworzeniu równowagi pomiędzy poczucie przynależności i odpowiedzialności za siebie nawzajem a wolnością. Wyznaczanie granic i ich przestrzeganie mają ogromne znaczenie. Bardzo ważne jest to, by wyznaczyć w związku to, co jest akceptowalne, od tego, co jest absolutnie niedopuszczalne. Równie ważna jest ZAUFANIE, SZCZEROŚĆ I KOMUNIKACJA – NAJWAŻNIEJSZE W ZWIĄZKU https://thefatchance.com/blogs/news/zaufanie-szczerosc-i-komunikacja-najwazniejsze-w-zwiazku Tajemnice w związku. Tajemnice mogą dotyczyć zupełnie błahych sprawa jak i tych, których za żadne skarby świata nie zamierzamy wyjawiać. Co innego jeśli tajemnica dotyczy informacji na temat znajomej a naszego partnera lub nas samych. Sekrety mogą zaszkodzić naszemu związkowi, ponieważ nikt nie lubi, gdy zataja się przed nim Vay Tiền Nhanh Chỉ Cần Cmnd. Jeśli partner zawiedzie nasze zaufanie, ciężko nam potem ponownie go nim obdarzyć. Często zależy nam jednak na tym, by odbudować zaufanie w związku i szukamy sposobów na to jak tego dokonać. Sprawa może być skomplikowana, szczególnie jeśli w grę wchodzi zazdrość, zawód i podejrzliwość. Skąd się bierze brak zaufania w związku? Dlaczego bez niego nie możemy zbudować zdrowej relacji? Powody tego dlaczego przestajemy sobie ufać mogą być różne. Do najczęstszych należą: Zdrada partnera Kłamstwo w sprawie ważnej Ukrywanie pewnych aspektów życia przed partnerem Pomijanie partnera w swoich planach na przyszłość Adorowanie i flirtowanie ,,dla sportu” z innymi osobami Zaufanie w związku to bardzo istotny czynnik. Bez zaufania nie zbudujemy zdrowej i solidnej relacji. Zazdrość, czy ciągła podejrzliwość może doprowadzić do rozpadu związku. Jednocześnie drugą istotną rzeczą jest szczerość. Jeśli jedna strona jest nieszczera, czy to w uczuciach, czy w kwestiach życia codziennego, to ta druga prędzej czy później odkryje prawdę. Takie ujawnienie stanu faktycznego może zakończyć się rozstaniem. Ciężko wyobrazić sobie życie z kimś, kogo nie znamy, ponieważ wszystko co nam o sobie powiedział nagle okazuje się iluzją. Brak zaufania w związku to również utrata radości z bycia razem. Ciągłe zamartwianie się co robi nasza druga połówka może prowadzić nawet do poważnych problemów psychicznych. Kiedy brak zaufania jest nieuzasadniony Istnieją pary, które borykają się z problemem braku zaufania związku, ale nie z powodu braku uczciwości jednej ze stron, a z powodu urojonych obaw. Z pewnością każda z nas słyszała o takiej relacji, gdzie jeden z partnerów ciągle podejrzewa o coś tę drugą stronę, mimo że nie ma ku temu realnych powodów. Taka sytuacja jest bardzo szkodliwa. Oczywiście powodem może być po prostu nadwrażliwość jednej ze stron, lub jakieś przykre wcześniejsze doświadczenia, ale problem może być bardziej złożony. Warto wówczas rozważyć terapię dla par z psychoterapeutą. Jeśli podejrzliwość partnera wynika z poważnych zaburzeń, to zwróci na to uwagę. Jeśli jednak powody są inne, to również pomoże opracować sposób porozumienia. Jak odzyskać zaufanie w związku? Bez względu na to z jakiego powodu nie ufamy parterowi lub on nam, odzyskanie zaufania może być bardzo trudne dla obu stron. Wymaga to wielkiej pracy i zaangażowania. Z pewnością długa rozmowa o tym co nas boli i jakie mamy oczekiwania będzie dobrym początkiem. Czasem nie wiedząc jak odzyskać zaufanie w związku czujemy się zobligowani, by teraz informować naszą drugą połówkę o każdej sekundzie naszego życia. Takie podejście nie jest właściwe. Po pierwsze dlatego, że wygląda to co najmniej dziwnie, w myśl zasady ,,winny się tłumaczy”, a po drugie nie chodzi o to, byśmy stale byli zależni od swojej drugiej połówki i tłumaczyli jej się ze wszystkiego. Dobrym zwyczajem będzie natomiast przypomnienie sobie, czy są jeszcze jakieś kwestie, którymi nie podzieliliśmy się ze swoim partnerem, a powinniśmy. Jak odzyskać zaufanie w związku, gdy w grę nie wchodzi kłamstwo, a zdrada? Taka sytuacja może być bardzo trudna. Nigdy nie mamy pewności, że partner nas ponownie nie zdradzi, ale bez wiary w to, nie będziemy w stanie sobie ponownie zaufać. Na pewno wyjściem nie jest teraz dzielenie się ze swoją drugą połówką wszystkimi wiadomościami, mailami i hasłami do kont na mediach społecznościowych, ale jednocześnie nie ukrywajmy przed nią naszej aktywności w sieci. Chociaż mogłoby się wydawać, że to niemożliwe, to musimy unikać kłótni, w których wypominamy naszemu partnerowi przykrą sytuację. Wracanie w kółko do tych chwil nie pomoże zbudować na nowo zaufania, a wręcz przeciwnie, będzie tylko pogarszać sytuację i uniemożliwi jego odzyskanie. Kilka dobrych rad, które mogą pomóc odzyskać zaufanie w związku Aby naprawić brak zaufania w związku, musimy pamiętać o kilku ważnych krokach, które znacząco ułatwią nam naszą relację. Rozmawiajcie i spróbujcie się wzajemnie zrozumieć. Powiedz głośno przepraszam Stwórzcie od teraz atmosferę otwartości, zawsze mówcie głośno co wam leży na sercu. Nie składajcie obietnic bez pokrycia, a tych, które już złożyliście, dotrzymajcie. Nie nękajcie się wzajemnie obwinianiem się za zaistniałą sytuację. Ludzie mają różne historie. Czasem zdarza się, że to nam samym przytrafia się pchnąć naszego partnera w pewien sposób do czegoś, co odbierze nam zaufanie do niego. Jednak zanim wydasz osąd zastanów się czy Ty sam(a) też jesteś do końca fair. I jeszcze jedna, złota zasada. Jeśli kochasz, daj drugą szansę. Ale zacznijcie zupełnie od nowa. Z prawdą na czele. Autor: Anna Maria Brak zaufania w związku: co robić, gdy jedno nie ufa drugiemuKażdy z nas w pewnym momencie naszego życia zaczyna odczuwać lęk. Z tego powodu może się zdarzyć, że dzieląc z kimś nasze uczucia, przekazujemy miłość, ale także nasze lęki związane z przeszłością. Dowiedz się, jak niepewność może wpływać na nieufność w silnych relacji opartych na miłości powinno być poczucie bezpieczeństwa między osobami, które je tworzą. Niestety, w niektórych przypadkach zamiast tego pojawia się raczej brak zaufania. W tym artykule szczegółowo omówimy ten nie będzie łatwo stworzyć i utrzymać związek, w którym występuje brak zaufania. Ani dla osoby, która czuje nieufność, ani dla tej, która jest obiektem poczucia bezpieczeństwa jest problemem, który dotyka dużą liczbę par i może nawet prowadzić do niefortunnego rozstania. Zawsze jednak można znaleźć rozsądne wyjście z tej sytuacji i tutaj je się bierze brak zaufaniaWiększość czasu spędzamy dzieląc go z osobą, którą kochamy, ale dlaczego pojawia się brak zaufania do partnera? Przyczyny są liczne i zależą od różnych czynników. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich:1. Przypadki niewierności pozostawiają brak zaufaniaGdy jeden z małżonków miał tak zwaną przygodę z osobą trzecią, zawsze pozostanie rysa na związku. Nawet jeśli sytuacja wydaje się być rozwiązana, niewyleczone rany mogą się odzywać w najmniej spodziewanych momentach. Raz popełniony akt nielojalności może już na zawsze wprowadzić nieufność do Brak wiary w siebie nie pomagaOsobowość pełna niepewności lub brak poczucia własnej wartości może generować nieświadome myślenie, że nie jesteśmy całkowicie godni miłości. To uczucie może objawiać się w postaci zazdrości i rodzi brak zaufania do Monotonia jest jak truciznaMiłość przechodzi przez różne fazy. Etap zakochania się i intensywność początkowej namiętności z czasem ustępuje. Wraz z upływem czasu, związek może więc popaść w rutynę i u jednego z partnerów może się wkraść brak zainteresowania drugą osobą. Ta z kolei może odczuwać, że miłość gdzieś się zagubiła, i w konsekwencji powoduje to brak Problemy seksualne to ważny symptomSeks jest bardzo ważny w związku, więc jeśli pojawią się problemy w tej sferze życia, jedna ze stron może to interpretować, jako brak pożądania. Na przykład, zaburzenia erekcji mogą być generowane przez stres i inne czynniki, ale kobieta często uważa, że ​​jest tak, ponieważ jej partner kogoś Brak zaangażowania wzbudza brak zaufaniaInną przyczyną może być fakt, że jeden z członków pary jest niedojrzałym człowiekiem i wykazuje niewielkie zaangażowanie we wzmacnianie relacji. Kiedy jedna ze stron nie dostosowuje swojego zachowania do zmian wynikających z życia w związku, często wzbudza to u drugiej strony brak poczucia zaufania do partnera może prowadzić do poważnych problemów, takich jak powolne niszczenie relacji, jeśli działania naprawcze nie zostaną podjęte na czas. Wśród konsekwencji, które może spowodować ta sytuacja, są: Postawa prześladowcza wobec partnera Brak szacunku Agresja Wroga atmosfera Zmęczenie emocjonalne obiektu nieufności Depresja osoby, która czuje brak zaufania Problemy z komunikacją Zerwanie relacji Co robić, by usunąć nieufność?Zaufanie do partnera to proces, w który musisz się angażować przez całe życie, jeśli chcesz mieć stabilny i trwały związek. Pierwszą rzeczą, która trzeba zrobić jest zwiększenie zdrowej komunikacji. Aby to osiągnąć, należy stworzyć warunki, aby obie strony spotkały się w odpowiednim jest wspólne omówienie tego problemu, W takiej rozmowie przede wszystkim trzeba pamiętać, że oboje jesteście częścią tego samego i wspaniałego zespołu. Wspólnie więc możecie poszukać rozwiązania, w którym każdy może wnieść coś ze swojej strony, aby zbudować i umocnić zaufanie do istnieją rany z przeszłości, które się nie zagoiły, ważne jest, aby pracować nad przebaczeniem. Przebaczenie, które pozostawia urazę i wątpliwości nie może być uznane za rzeczywiste. W razie potrzeby para powinna również rozważyć wizytę u specjalisty, który zaleci profesjonalne terapie, aby wspólnie wypracować poczucie się również zdarzyć, że osoba, która nie ufa drugiej stronie, będzie musiała wykonać pracę nad sobą, aby wzbudzić pewność siebie i poprawić swoje poczucie własnej tym przypadku musi zastanowić się nad sobą i popracować nad poznaniem własnego wnętrza. Niezbędnym środkiem w tej sytuacji może się również okazać wizyta u specjalisty. Ponadto konieczne będzie wsparcie ze strony partnera w celu wzmocnienia wrażliwych pierwszą lekcją, której musimy się nauczyć, jest to, że nieufność w stosunku do partnera utrudnia rozwój relacji. Zaangażowanie, bezpieczeństwo i szczerość mają zasadnicze znaczenie dla wzmocnienia związku i przezwyciężenia tej sytuacji. W ten sposób możemy uniknąć rozstania, którego będziemy gorzko może Cię zainteresować ... Trzy lata temu poznałam chłopaka. Po pół roku zostaliśmy parą. Wcześniej miał dziewczynę, z którą się rozstał. Na początku nie dawała mu spokoju, zadręczała esemesami. On odpisywał, mówiąc mi, że ma dość tej sytuacji. Przestał to robić. Ale ona nie dawała mu spokoju. Zażądała od niego pieniędzy, które straciła, będąc z nim 5 lat w związku. W międzyczasie wymyśliła, że jest śmiertelnie chora. Zapłacił jej część pieniędzy, lecz za pół roku upomniała się o pozostałą część. Podobno mu groziła, że pojedzie do Jego rodziców, przyjdzie do pracy i zrobi mu awanturę. Zapłacił resztę. I do września tego roku utrzymywał, że dała spokój, nie pisze, nie dzwoni. We wrześniu przejrzałam jego telefon, w połączeniach był numer - który podejrzewałam, że może być jej. Zapytałam go czy się odzywała - powiedział, że nie. Stwierdziłam, że musiało mi się coś przewidzieć. Po tygodniu sprawdziłam znowu, były esemesy - bardzo miłe, co słychać i w ogóle. Zadzwoniłam pod ten numer, by się upewnić czy to ona - ona. Przytoczyłam mu treść ich esemesów. Przyznał się, że trwa to od 2 tygodni. (W ciągu tego roku zmienił numer telefonu - i ona pisała na ten nowy numer). Ona zaczęła go męczyć esemesami co słychać, a on dla świętego spokoju odpisywał, bo chciał mi zrobić na złość, bo podejrzewał mnie o zdradę. Miał się za chwilę do wszystkiego przyznać i powiedzieć prawdę. Czy rozmawiali przez telefon? Tylko raz - na początku. I choć zauważyłam, że był jej numer w połączeniach wybranych dzień wcześniej - uwierzyłam mu (bo może przypadkiem się tam znalazł). Po 2 tyg. sprawdzam telefon - wszystko usunięte, nawet nie wiem jak, ale znalazłam historię połączeń i esemesów. A tam wszystkie połączenia wykonane od miesiąca i treść ich rozmów esemesowych. Nie tylko odpisywał, ale aktywnie interesował się co słychać u niej. Pisał czy może zadzwonić, i dzwonił. Rozmawiali po kilka minut dziennie, po kilka esemesów dziennie do siebie wysyłali. Rozmowa, mówię mu, że przeglądałam jego telefon i znalazłam wszystko i znam prawdę jak to było. On na początku z uśmiechem na twarzy mówi, że niemożliwe. Nawet daje mi telefon, bo myśli, że oszukuję go. A ja mu pokazuję historię i czytam esemesy. Już nie jest zadowolony, nie chce, bym mu czytała. Mówi, że już wszystko wiem, on się bał mi przyznać, nic do niej nie czuje, ona się nie liczy, liczę się tylko ja. Nie wie czemu to robił, trochę ze złości na mnie, trochę z innych powodów. No dobra, wybaczam, może rzeczywiście się bał, że go zostawię. A przy okazji złość na mnie jak ja mogłam mu tel. przejrzeć. 2 tyg temu pożycza mi samochód. A ja nie potrafię się oprzeć, by nie przeszukać go. W bagażniku znajduję rachunek telefoniczny z wyciągiem połączeń. Grudzień/styczeń ubiegłego roku. Te miesiące kiedy to miał być spokój, kiedy to miała się już nie odzywać. Połączenia, esemesy, rozmowy 40-minutowe, kilka esemesów dziennie. Mówię mu o tym. Znowu, jak ja mogłam mu przeglądać rzeczy. Wyprowadził się, choć to ja miałam zamiar to zrobić. Dzwonił, pisał, że kocha, że tylko ja i w ogóle. Po kilku dniach rozmowa. Wyjaśnienia. Ona mu wtedy nie dała spokoju, chciała więcej pieniędzy, straszyła, a że jego rodzice to starsi ludzie, nie mógł pozwolić, by zrobiła im krzywdę. No i niby pisał, prosił, przekonywał. Jakiś czas miał spokoju, no i odezwała się w sierpniu i on postanowił się jak najwięcej o niej dowiedzieć, by móc odpłacić jej się tym samym, stąd te esemesy i rozmowy. Za pierwszym razem uwierzyłam, choć nie do końca, za drugim też, choć nie do końca, po trzecim nie wiem co myśleć. A dlaczego? Bo kilka pytań nasuwa mi się do głowy. 1. Po co daje się osobie, która grozi, swój nowy numer telefonu? 2. Po co mówi się takiej osobie gdzie się pracuje? 3. Czemu się pisze w esemesach, że jest między nami kiepsko, pisze się co się robi itp? 4. Nie pisze się pożegnalnego esemesa w stylu: Jestem na siebie zły za całą tę sytuację. Ja mam taki mętlik w głowie, że nie wiem już co myśleć. Prawdopodobieństwo, że mnie oszukał kolejny raz jest bardzo duże, ale zawsze jest szansa, że powiedział prawdę. Gdy go pytam o rzeczy, które mi się wydają niespójne, to złości się, że znowu go pytam, czy ja nigdy nie skończę. A nie pytam go często. To było pierwszy raz od czasu, gdy to wyjaśniał mi. Ja nie wiem co robić. Nie mogę się poradzić bliskich, bo nie powinno się o problemach tak poważnych rozmawiać z osobami z zewnątrz, z tymi, które nas znają. Dlatego proszę o pomoc, co ja powinnam zrobić. Tak naprawdę to nie wierzę, że skończyły się te ich telefony. Korzysta teraz tylko i wyłącznie z telefonu służbowego, tam nie ma historii, więc jak skasuje, to raz na zawsze. W pracy ma jeszcze stacjonarny, więc jak chce ukryć, to zrobi to. Budowanie satysfakcjonującego związku nie jest proste. Wymaga ciągłej pracy, bycia uważnym na drugą osobę i troszczenia się o relację. Co jest najważniejsze w związku i o co zadbać w pierwszej kolejności, żeby budować wspólnie szczęście? Szczerość – 45% ankietowanych, Szacunek – 40%, Podobne zainteresowanie – 4%, Poczucie humoru – 3,8%, Wygląd – 1,5%. Po pierwsze – zaufanie i szczerość Zaufanie jest prawdopodobnie najważniejszym wyznacznikiem jakości związku. Bez niego trudno budować cokolwiek – mieć wspólne plany, marzenia, dzielić chwile dobre i złe. Niektórzy nie mają problemu z tym, żeby zaufać drugiej osobie, innym nie przychodzi to tak łatwo i potrzebują czasu. Jak budować zaufanie w związku? Nie ma złotej recepty na udany związek. Jeżeli decydujemy się na stworzenie z kimś bliskiej relacji, to jednocześnie odkrywamy się przed nim, demaskujemy swoje zalety i wady, sukcesy i porażki oraz stajemy się bardziej podatni na zranienie. W każdy związek jest wpisane ryzyko niepowodzenia, ale dzięki systematycznej pracy i zaangażowaniu w relację można minimalizować to ryzyko. Zanim kolejny raz sprawdzimy telefon komórkowy męża albo zrobimy rewizję bielizny żony, zastanówmy się lepiej, co może poprawić atmosferę w małżeństwie. Jakie marzenia ma partner? Co lubi? Jakby chciał spędzić wolny czas? Jak ty byś chciał spędzić wolny czas? Co możecie robić wspólnie, co da wam satysfakcję i radość? Jak wyzbyć się nieufności i podejrzliwości? 14 dni gwarancji zwrotu pieniędzy Możesz poprosić o refundację w ciągu pierwszych 14 dni Bezpieczna płatność Gwarantujemy w 100% bezpieczną płatność przez Blick© lub Szybki przelew Wsparcie klienta Masz pytanie? Chętnie pomożemy: poniedziałek–piątek 10:00–19:00 Powszechnośćzwiązków uczuciowych wśród młodzieżyszkolnej skłania do tego, aby przyjrzeć się tym relacjom. Badanych spytano o to, co ich zdaniem powinno łączyć chłopaka i dziewczynę, którzy chodzą z sobą28, oraz co uważają za najważniejsze w związkudwojga młodych które uzyskano natak sformułowane pytania otwarte, pogrupowano i w rezultacie otrzymano kilka głównych kategorii, w świetle których wiadomo, że dorastających, którzy chodzą zsobą, powinny łączyć: miłość (54,6%); przyjaźń, zaufanie (50,8%); podobieństwa i różnice, zgoda, poziom dojrzałości i inne (31,1%); poglądy, zainteresowania (19,6%); seks (4,3%). Czymś najważniejszym natomiast w związku dwojga młodych ludzi są: wierność, szczerość, zaufanie (46,6%);miłość (33,1%); troska, pomoc i inne (23,4%); zrozumienie (21,4%); przyjaźń (12,3%); seks(2,3%); wspólne zainteresowania (1,4%). Przeszło połowa respondentów (54,6%) uważa, że chodzącąz sobą parę powinna łączyć miłość. Najczęściej wymienianejest przez ankietowanych samo pojęcie „mi­ łość”, dlatego nie wiadomo, jakbadani go rozumieją. Czy fenomen, o którym myślą, marysy miłości romantycznej czy miłości przyjacielskiej, a może jest to miłość ero­ tyczna? Czy nie jest totylko zwykłyslogan,wpisanydo rubrykiwkwestionariuszu bez większego namysłu? Analizując odpowiedzi badanych w tymzakresie, możemy odnaleźć niewieleprze­ słanekdotego, by pokusić się o próbę odczytania: jak młodzież rozumie miłość. We­ dług siedemnastoletniej uczennicy krakowskiego liceum, chłopca i dziewczynę, którzy chodzą z sobą, powinna łączyć: „bliska więź, jakieś uczucie, może miłość (szalona, «nastoletnia»)”. Przeżyć szaloną „nastoletnią” miłość może znaczyć ni mniej, ni wię­ cej,jakprzeżyć wielką Rougemont piszę: „Namiętność jest zawsze przygodą. Jest tym, comożezmienić życie, wzbogacić je niespo­ dzianką, ryzykiem, gwałtowną i miłą radością”30. Namiętność, uznana przezRoberta J. Stembergaza jedenz zasadniczychskładni­ kówmiłości31, stanowi układ emocji pozytywnych (radość, pożądanie, zachwyt, wzru­ szenie)orazemocji negatywnych (zazdrość, niepokój, tęsknota, ból). Sama dynamika namiętności w rozwoju związku miłosnego międzykobietą a mężczyzną jest drama­ tyczna - równie szybko rośnie, jak imaleje. Jakkolwiekważnymelementemnamiętno­ ści są pragnienia erotyczne, to nie można jej utożsamiać jedynie z potrzebą seksualną. „W przeciwieństwie do samej potrzeby seksualnej, zdolność do przeżywania miłosnej na­ miętności jest w pewnym stopniu darem kultury, nie zaśjedynienatury” - piszęBogdanWojciszke32. 32 B. Wojciszke, Psychologia..., s. 12. 33 Tamże. 34 Według D. de Rougemonta, datanarodzin miłości -namiętności przypada na początek XII wieku. Miłośćta nosi nazwę: miłość dwoma, cortezia — zakochani byli złączeni sekretem, cierpliwością, umiarko­ waniem. Zob. D. de Rougemont, tamże,s. 62-63. Jednocześnie autor stawiatezę, żeTristana i Izoldę „na­ leżyrozpatrywać nie jako dzieło literackie, leczjako schemat związków mężczyzny z kobietą w danej społecznej sytuacji historycznej: w elicie dworskiej,przenikniętej duchemrycerskim,w. XII i XIII”. Tam­ że, s. 15. 35 Zob. K. Pospiszyl,Tristan i...,s. 66-68;R. Dyoniziak, Postacie miłości, Kraków 1995, s. 30-36; B. Wojciszke, Psychologia..., s. 47—48;K. Starczewska, Wzory...,s. 216. 36E. Jundziłł,Rola...,s. 26-27. 371. Obuchowska, Psychologiczneaspekty...,s. 156. Warunkiem przeżycia owej miłosnej namiętności jest - jak dalej konstatujeautor - „wychowanie w kulturze wyznającej ideał miłości romantycznej”33. Wzorzec miłości romantycznej ukształtował się pod wpływem: koncepcji miłości wyrażanej przez po­ ezję prowansalską (która zyskała mianomiłości dworskiej), a opiewanej przeztrubadu­ róww XIIwieku,kodeksu miłości rycerskiejoraz mitu o Tristanie i Izoldzie34. Miłość romantyczna pełna jestniespełnienia, tęsknoty, cierpienia, marzeń o osiągnięciuJed­ ności absolutnej”;jest miłością czystą, niejednokrotnie fatalną, prowadzącą dotragedii. Przed kochankami piętrzą się przeszkody, począwszy od innego statusu społecznego, a skończywszy na fatum (szczególnie w dziewiętnastowiecznych koncepcjach miłości romantycznej)35. Czy nie należy uznać, że pojęcie miłości romantycznej zdewaluowało się dzisiaj? Romantyczne może byćspotkaniedwojga przy zachodzie słońca wnadmorskim kuror­ cie, kolacja przy świecach, romantyzm przypisywany jest chłopcu, gdy przyniesie dziewczyniebukiet polnych kwiatów. Zdawać by się mogło, że z dawnej miłości ro­ mantycznej pozostały jedynie takie elementy, jak: tęsknota zaukochaną osobą, cierpie­ nie przy doświadczanymjej braku, przypisywanie szczególnej wagi wszelkim niespo­ dziewanym okolicznościom związanym z relacją między dwojgiem. Miłość, o jakiej piszę część respondentów, nosi w sobie znamiona miłości romantycznej, z tym że w obecnym jej wyrazie. Świadczy o tym chociażby wypowiedź pełnoletniego ucznia TechnikumSamochodowego zMielca: „Jeśli jedna osobatęskni za drugą, brakuje jej obecności partnera”. Miłość jako warunek chodzenia wymieniana jest często przez respondentów jed­ nym tchem, razem z przyjaźnią zaufaniem, zrozumieniem, tolerancją byciem „na dobre i na złe”. Jakwynika z badańElżbietyJundziłł, takie rozumienie miłości bliskie jest także osobom dorosłym, które utożsamiają ją zezrozumieniem, oddaniem, szczę­ ściem,przyjaźnią36. Mimo żeprzyjaźń i miłość uznawane sąza dojrzałe formy uczuć37, to jednak przy­ jaźń pomiędzy osobami płci przeciwnej bywa (choć nie jest to regułą) wstępnym eta­ pem miłości. Duża częstotliwość kontaktów, niejako uczestniczenie w życiu przyja­ cielapozwala na jegobliskie poznanie, rodzi życzliwośćizrozumienie. Od przyjaciela oczekuje się autentycznego sposobu bycia, otwartości, empatycznego zrozumienia, pomocy i poparcia, akceptacji, uznania, podziwu, a także podobieństwa postaw38. Te wszystkie wartości mogątworzyć klimat dla rozwijającej się miłości. Wielu respon­ dentów podkreśla dynamikęmłodzieńczychrelacji erotycznych: 38 L. Niebrzydowski, E. Płaszczyński, Przyjaźń i otwartość w stosunkach międzyludzkich, Warszawa 1989, A. Jaczewski,Rozwój..., - „Na początku [powinna łączyć chłopaka i dziewczynę- przyp. przyjaźńi pewien po­ ciąg dosiebie, w trakcie rozwoju związkudochodzi miłość” (dziewczyna, 16 lat, LO, Kraków); - „Jak już mówiłam wcześniej - przyjaźń, a także sympatia. Coś, co sprawia radość, szczę­ ście. Nicna przymus. Miłość (bez seksu), koleżeństwo” (dziewczyna, 14 lat, SP, Proszowice, czyta „Popcorn” i „Dziewczynę”); - „Dziewczynę i chłopaka, którzy chodzą z sobą powinny łączyć wspólnezainteresowania,na początkuprzyjaźń isympatia i jeżeli jest to możliwe- miłość” (chłopak, 18 lat,III kl. technikum, Mielec, czytelnik „Brava”, „Popcornu”); - „Wspólne zainteresowania, przyjaźń (a najlepiej miłość)” (chłopiec, 17 lat, LO, Kraków). Inni badani, pisząc o rozwoju związku dziewczyny i chłopaka według schematu: sympatia, przyjaźń, miłość, dodają kolejnyetap- współżycieseksualne: - „Napierwszym miejscu powinna być przyjaźń, przeradzającasię w miłość oraz stosunki intymne”(chłopak, 17 lat, ZSZ,Brzączowice, ogląda„Wamp”); - „Gdyparachodzi zsobąjuż kilkalat i wie, że łączyichmiłość,tona pewno zaczną współ­ żyć z sobą”(dziewczyna, 17 lat, ZSR, Dobczyce, czytelniczka „Brava Girl” i „Dziewczyny”); - „Przyjaźń, nierzadko miłość, współżycieseksualne” (chłopiec, 17 lat, LO,Teresin, czyta „Popcorn” i„Bravo”,współżyjącyod niedawna). Mimo że dorastająca młodzież przeżywa niejednokrotnie długotrwałe miłości pla-toniczne, to, jak piszę I. Obuchowska: „Uczucie miłości prowadzi najczęściej do kontaktów seksualnych (jest to typowy dlawieku dorastania kierunek)”39. W zasadzie, jak wynika z odpowiedzi respondentów, granica między przyjaźnią a miłością w związkach nastolatków jest dość płynnai nie można tych dwóch stanów wyraźnierozdzielić. U dorastającej młodzieży niezmiernie silnie wykwita potrzeba dzielenia się rado­ ściami i smutkami swojego życia, którą najczęściej zaspokaja „bratnia dusza” - chło­ paklub dziewczyna (przyjaciel - sympatia). Temu człowiekowi można wiele wyznać, jeśli się mu ufa; można liczyć, iż pomoże w kłopotach czy samą swojąobecnością sprawi, że życie będzie piękniejsze i lżejsze. Specyfikaniezwykle intensywnych i ży­ wych przeżyć emocjonalnychnastolatków związanajest z dużą impulsywnością dora­ stających, skłonnością do bezkompromisowości i krytycyzmu oraz wiarą w ideały. Zdaniem L. Niebrzydowskiego i E. Płaszczyńskiego, wewnętrzna potrzeba wypowie­ dzenia się orazoczekiwanie na pomoc sągłównymi motywamiotwartości w tym wie­ ku40 para znajduje wspólny język,posiada podobnepoglądy i zainteresowania, to wydaje się,że łączy tych ludzi bardzo wiele. Potwierdzeniem tego sąnastępujące wy­ powiedzi ankietowanych: 40L. Niebrzydowski, E. Płaszczyński,Przyjaźń i..., s. 125. 41 S. Gerstmann, Rozwój..., s. 219. 42Z. Nęcki, Atrakcyjność wzajemna, Warszawa 1996, 43 Cyt. za: B. Wojciszke, Psychologia..., s. 95. Mimo że wspomniane reguły łączenia się ludzi w związki dotyczą osób dorosłych, wśród nastolatków także po częścione funkcjonują. 44 Tamże. - „Moimzdaniem,powinna ich łączyć przyjaźń,wszystkie sekrety, które mają, poznawaćsię jak najbliżejz każdej strony” (chłopak, 17 lat,ZSZ,Pamięcice); - „Uważam, że powinni sobie przede wszystkim wzajemnie ufać,mieć wspólnyjęzyk, zainte­ resowania, powinni być również na jednakowym poziomie dojrzałości emocjonalnej i psychicz­ nej” (dziewczyna, 17 lat, technikum, Brzezie,współżyjąca). Wiadomo, że dla dorastających źródłem przyjemności są dobrze układające się kontakty zinnymi ludźmi - płynąca z nich radość daje podstawę do optymistycznego oceniania siebie i przyszłości. Szczególna przyjemność towarzyszy relacjom dziew­ czyna- chłopak, ale bynajmniej nie jest ona rozpatrywana przez większość badanych jedynie jako satysfakcjazmysłowa - „napewno nie zadowolenie w postaci pieszczot - powinno łączyć chodzącą z sobą parę - ale też psychika” - uważa siedemnastoletni uczeńtechnikumrolniczego. Podczas gdy większość badanych opowiada sięzapodobieństwem poglądów i za­ interesowań u osóbchodzących z sobą pojawiająsię też głosy wskazujące wzajemne różnice jako najlepsze spoiwazwiązku: - „Nieuważam, bydobrą rzecząłączącą chłopcai dziewczynębyły zainteresowania (wspól­ ne). Tobyłoby raczejnudne, janaswoimprzykładzie mogęstwierdzić, że «+» i «-» to najlepsze rozwiązanie”(dziewczyna, 16 lat, LO, NowaHuta); - „Różnica charakterów” (chłopak, 17 lat,LO, NowySącz). Zdaniem Zbigniewa Nęckiego, większe powodzenie związku gwarantuje podobień­ stwo partnerów -,Jeśli przyciągają się różnice, totylko na swoje nieszczęście”42. Za­ gadnienie jest tak istotne, że poświęcono mu wiele lat badawczych poszukiwań. Oka­ zuje się, że dobórpartnerówna zasadzie homogamii,według założenia,iżpodobieństwo daje większą szansę na trwały i udany związek, znajduje swe potwierdzenie jedynie wodniesieniu do niewielu zmiennych, takich jak: wiek, wykształcenie, pochodzenie społeczne, fizyczna atrakcyjnośćpartnerów i -w niewielkim zakresie - podobieństwo pod względem cech osobowości43. I choć na podstawie obserwacji życia codziennego wiele osóbuważa, że tym,cowarunkuje powodzenie, np. małżeństwą jest tzw. uzupeł­ nianie się, czyli komplementarność cech partnerów,to zdaniem B. Wojciszke: „(...) oudanymzwiązkudecyduje to, copartnerzy w nim robią, a nie to,jacy są w sensie posia­ dania jakichś trwałychcech osobowości”44. Sam startdo głębokiej relacji z osobą płci przeciwnej,niejako startdo miłości jest różny u dziewcząt i chłopców. Podczas gdy dziewczęta posiadająrozwinięte potrzeby psychiczne: zwłaszcza bliskiego kontaktu, aprobaty, bezpieczeństwa, chłopcy silnie przeżywają potrzebę seksualną45, co częściowo uzasadniają otrzymane wyniki. Prze­ szło 3/5 dziewcząt uważa, że „chodzącą z sobą” parę powinnałączyć przyjaźń i wza­ jemnezaufanie-te czynniki były najczęściej wymieniane przezdziewczęta(tab. 15). 45 Z. Lew-Starowicz, Współżycieseksualne jako wyraz miłości [w:] M. Grzywak-Kaczyńska (red.), Erotyka w aspekcie zdrowia psychicznego, Warszawa 1977, Z badań J. Kurzępy wynika,że wiek szesnastu lat stanowipewien przełomw pobudliwościseksual­ nej nastolatkówijest „okresem szczególnej intensywnościdoznań seksualnych”. Zob. J. Kurzępa, Zagro-ż°na...,s. 123, 119. Tabela 15. Wartości, które powinny łączyć parę, a płeć badanych (N = 800) Co, Twoim zdaniem, powinno łączyć chłopaka idziewczynę, którzy chodzą z sobą? Płeć Chłopcy Dziewczęta % % Miłość 244 57,7 193 51,2 Przyjaźń,zaufanie 167 39,5 239 63,4 Współżycie seksualne 29 6,9 5 1,3 Poglądy,zainteresowania 74 17,5 83 22,0 Podobieństwa, zgoda i inne 117 27,7 132 35,0 Brakodpowiedzi 10 2,4 1 0,3 Dane nie sumują siędo100% Na pierwszej pozycji,jeśli idzie o wybory dokonywane przez chłopców, znalazła się natomiastmiłość(57,7%), zaś kategoria „przyjaźń i zaufanie” na drugim miejscu(39,5%), zupełnie odwrotnie niż w odpowiedziach dziewcząt. Chłopcy pięć razy częściej niż dziewczętamówią o seksie jako o czymś, co powinnołączyć chodzącą z sobąparę,jed­ nakżeopiniataka jest udziałemniewielkiegoodsetkaankietowanych(6,9%wobec 1,3%). Okazuje się, że wiek badanych nie stanowi kryterium, którew wyraźny sposóbróż­ nicowałoby poglądy respondentów na specyfikę młodzieńczych relacji erotycznych. Podczas gdy 2/3 (66,7%)najstarszychankietowanych - dziewiętnastolatkówi przeszło połowa (58,5%) najmłodszych - trzynastolatków uważa, że chodzących z sobądziew­ czynę i chłopaka powinnałączyć miłość, toczternastolatkowie najrzadziej wskazują tę kategorię(49,5%). W grupietych, którzynajczęściej deklarują, żeparę powinno łączyć współżycie seksualne,znajduje się 8,7% (10 osób) szesnastolatków46 oraz 1/3 (zaled­ wie 2 osoby) dziewiętnastolatków. Najrzadziej odpowiadają w ten sposób najmłodsi respondenci - trzynasto- i piętnastolatki (po jednej osobie - 2,5%; czternastolatki nie wybierają tej kategorii). Z kolei osoby szesnastoletnie najczęściej, w odniesieniu do pozostałych badanych (27,8% wobec 14,6% - trzynastolatki), uważają, że wspólne poglądy i zainteresowaniapowinny być udziałem sympatyzującej z sobą pary. Zdaniem co czwartego ucznia liceum (25,1%) i technikum (24%), spełnienie wa­ runku wspólnoty poglądów i zainteresowań powinno być ważnym wskaźnikiem dla chodzących z sobą. Fakt, iż najrzadziej o tym „łączniku” mówią uczniowie ZSZ (12,3%), pozwala przypuszczać, że wspólne poglądy i zainteresowania są istotne dla młodzieży uczącej się dłużej i w szkołach o wyższym poziomie, a co za tym idzie - lepiej wykształconej (tab. 16). Tabela 16. Wartości, które powinny łączyć parę, a typ szkoły (N = 800) Co, Twoim zdaniem,powinno łączyć chłopakai dziewczynę, którzy chodzą zsobą? Typ szkoły SP ZSZ LO Technikum % % % % Miłość 100 52,1 126 61,8 108 53,2 103 51,5 Przyjaźń,zaufanie 94 49,0 93 45,6 124 61,1 94 47,0 Współżycie seksualne 2 1,0 9 4,4 16 7,9 7 3,5 Poglądy,zainteresowania 33 17,2 25 12,3 51 25,1 48 24,0 Podobieństwa,zgoda iinne 48 25,0 64 31,4 63 31,0 73 36,5 Brak odpowiedzi 7 3,6 3 1,5 1 0,5 - -* Dane niesumująsię do 100% Dlalicealistów nieodzowne jest istnienie przyjaźni i zaufania między chodzącymi z sobą dziewczyną ichłopakiem (61,1%). Co ciekawe,uczniowie LO także najczęściej (wodniesieniudo uczących się w pozostałychtypach szkół) odpowiadali, że parę na­ stolatków

szczerość i zaufanie w związku